Inzicht

Niets is ingewikkeld

Christina zegt ergens: In het universum is niets ingewikkeld. De mensen maken het ingewikkeld. De Aarde is de basisschool, het universum de universiteit. Inmiddels begrijp ik beter, waar wij mensen het leven ingewikkeld maken. Op deze pagina gebruik ik bij de uitleg vooral de invalshoek van de woorden denken, geloven en ervaren.

Christina beschrijft een universum met basisingrediënten als licht, bewustzijn, liefde, waarheid en vrijheid. Allemaal bekende woorden, alleen geven wij er een omschrijving aan vanuit het denken of geloven. Christina ervaart deze verschijnselen en met haar ruime bewustzijn doet ze dat ook nog eens op uitgebreide manier.

Met dank aan Daan de Vos

De invloed van een omschrijving

Het woord liefde laat zien, wat de invloed van een omschrijving is. In onze samenleving gebruiken we liefde vooral richting onze geliefde. Christina gooit het over een heel andere boeg: liefde is voor haar onvoorwaardelijke liefde naar al wat leeft. Maar daar houdt het niet op. Zij zegt dat liefde onbegrensd aanwezig is in het universum, een oersubstantie die de basis vormt van al wat is.

Het mooie van liefde is dat het liefdevol is naar wie dan ook. Wel is liefde respectvol: als iemand niet voor liefde kiest, wordt dat gerespecteerd. Op deze manier praat ik over liefde, alsof het een persoon betreft. Deze “persoon” omschrijf ik als goddelijke bron van licht, of kortweg goddelijke bron. Ik gebruik het woord goddelijk vooral vanwege de grootsheid die het uitstraalt. Liefde is er dus volop, maar we merken haar invloed pas als we ons ervoor openstellen.

De invloed van liefde noemen we vanuit het denken toeval. In de taal van ervaren vallen ons dingen toe. Juist de gebeurtenissen die ons opvallen, vragen van ons hoe we daarmee omgaan. Liefde nodigt ons constant uit liefdevolle keuzes te maken. We worden dit gewaar als onze persoonlijke waarheid, die we ook wel intuïtie noemen. In ons voelen we aan, wat de liefdevolle keuzes zijn. Zodra we daarnaar gaan handelen, nemen we het stuur in handen richting een liefdevol leven.

Met dank aan Ronald Bergkamp

Een liefdevolle gids

We zijn eigenlijk constant in gesprek met de goddelijke bron. Met onze keuzes praten wij richting de goddelijke bron en met haar signalen wijst de goddelijke bron ons richting het licht. Die signalen zie ik breed. Ik noemde al onze persoonlijke waarheid, die als signaal geduldig op de achtergrond aanwezig is, maar signalen zijn ook de voorvallen in ons leven. Ze kunnen in en buiten ons gebeuren. Deze voorvallen zijn er niet voor niets, we kunnen ze het beste welkom heten. In welkom heten zit voor mij de erkenning van de wijsheid van de goddelijke bron. Zoals het nu is, is blijkbaar passend in ons gesprek. Om zonder weerstand te luisteren naar wat de goddelijke bron ons duidelijk wil maken.

In mijn favoriete boek, The Hitch Hiker’s Guide to the Galaxy, komen de Vogons voor. Kille, bureaucratische wezens die hun opdrachten rücksichtslos en grondig uitvoeren: de wil van onze opdrachtgever geschiede. De uitvoerende Vogons hebben als leus Resistance is useless, wat ze graag uitschreeuwen, terwijl ze al stampvoetend rondmarcheren. Wat een prachtige vondst, om de nutteloosheid van weerstand uit de mond van Vogons te laten komen. Een leven zonder weerstand is meegaan met wat zich aandient en liefdevolle keuzes maken.

We kunnen dus continu gebruik maken van liefde als een liefdevolle gids. Maar op de achtergrond is liefde constant aanwezig met haar transformerende kracht. Als wij kiezen voor liefde, geven wij liefde toestemming ons leven liefdevol te transformeren. Deze transformatie gebeurt zonder onze inspanning, we ondersteunen dit proces door met onze aandacht bij liefde te zijn. Toegespitst op ons lichaam zorgt liefde ervoor, dat energieën die we ooit eens hebben vastgezet, weer in de stroom gaan. Dit geeft verlichting, een toepasselijk woord in dit verband.

Met dank aan Sonia Jordens

Uw of mijn wil geschiede

Zonder liefde maken we het leven onnodig ingewikkeld en moeizaam. In onze historie hier op aarde heeft angst veel ruimte gekregen. Angst voor het onbekende lijkt een veilige keuze, zolang we niet doorhebben hoe krachtig liefde is. Net zoals er een bron van liefde/licht is, is er ook een bron van angst/onlicht. Deze bron ontkent het bestaan van de bron van liefde. De aanwezigheid van beide heet dualiteit. Het scheppingsverhaal in de bijbel vertelt, hoe we kennis van goed en kwaad hebben gekregen. Het duo liefde en angst gebruik ik liever, want om die twee gaat het. In de bijbel staan ook de uitdrukkingen uw wil geschiede en mijn wil geschiede. De eerste drukt een keuze voor liefde uit en de tweede een keuze voor angst. In termen van yin-yang zit het verschil aan de yin-kant. Yin staat voor zijn, voor openstellen. De signalen van de goddelijke bron zijn er hoe dan ook. Bij uw wil geschiede pikken we deze signalen op en bij mijn wil geschiede bemerken we niet de waarde van de suggesties van de goddelijke bron.

Waar liefde het goed voor heeft met de ander, is angst uit op eigen gewin. Bij liefde is er een gevoel van overvloed, terwijl angst een gevoel van tekort geeft. De bron van angst kan niet zonder de energie van de angstige mensen, ze lijkt op een bodemloze put. Liefde brengt ons in de stroom van het leven en bij angst lijkt het alsof we er alleen voor staan. Liefde kan mensen in angst voldoende omhulling geven om toch voor liefde te kiezen.

Met dank aan Peter van den Bos

Onze persoonlijke waarheid

Onze persoonlijke waarheid groeit met ons mee, is altijd liefdevol en dient als richtingaanwijzer. Het vertelt ons welke keuze te maken. Met die keuze kan ons denken dan vervolgens aan de slag. De valkuil is dat we ons denken de richting laten bepalen. Ook al kunnen we het leven aardig begrijpen, uiteindelijk weet de goddelijke bron het beste welke keuzes goed voor ons zijn. Twee citaten uit de Hitch Hiker’s Guide verwoorden dit onderwerp als volgt. Deel 2 begint als volgt: Er is een theorie die stelt dat als ooit iemand precies ontdekt waar het heelal voor is en waarom het hier is, het onmiddellijk zal verdwijnen en vervangen zal worden door iets dat nog bizarder en onverklaarbaarder is. En dan op de volgende pagina: Er is een andere theorie die stelt dat dit al is gebeurd. Deze citaten drukken voor mij uit dat een focus op openstellen wijzer is dan een focus op begrijpen.

Onze samenleving kent een rijk scala aan woorden en gezegden. Op allerlei manieren kunnen we uitdrukken, hoe we in het leven staan. Denken, geloven en ervaren hebben elk hun eigen woordenschat. Wel valt me op, dat alleen denken en geloven geleid hebben tot de oprichting van menig instituut. Hoe hiërarchischer een instituut is, hoe meer ze zich richt op ordenen en beheersen. Een andere eigenschap is dat een instituut zichzelf graag benoemt tot gids. Alsof ze iets van waarde zou kunnen toevoegen aan onze persoonlijke waarheid.

Ook zonder instituut heeft ervaren wel degelijk zijn sporen achtergelaten in onze samenleving, want ervaren raakt ons. Wel is het zo, dat de mogelijke diepgang van een woord belangrijk is. Daarom ben ik zo blij met de doorleefde inbreng van Christina. Haar inbreng helpt mij primair te kiezen voor liefde als richtingaanwijzer. Mijn denken geef ik een secundaire rol als creatief hulpmiddel in de uitvoering.

Met dank aan Dick Renes

Bewustzijn en dualiteit

Christina vertelt dat alles bewustzijn heeft. Oftewel: alles is doordrenkt met bewustzijn. Neem ons mensen, wij verblijven dit leven als ziel met bewustzijn in ons huidige lichaam. Maar daar houdt bewustzijn niet op. Ons lichaam heeft ook bewustzijn, een bewustzijn die meer verbonden is met moeder aarde. Elk onderdeel van ons lichaam heeft bewustzijn en ga zo maar door. Buiten ons heeft wat dan ook bewustzijn: een madeliefje, een pen, een baksteen. Ook op grotere schaal: planeten en sterren hebben bewustzijn. Haar uitleg is dat er een goddelijke bron is, die bestaat uit puur bewustzijn/licht/liefde. De bron ervaart het universum door alles in het universum te voorzien van een vonkje bewustzijn. Hierdoor staat alles dus in verbinding met de bron. Of eigenlijk: kan staan, want er is keuzevrijheid.

De aarde heeft besloten haar trillingsfrequentie te verhogen en dat maakt het voor mensen makkelijker ook hun trillingsfrequentie te verhogen. Een hogere frequentie maakt het voor ons mogelijk subtielere ervaringen en bredere inzichten te hebben. Tegelijk proberen de wezens van het onlicht de frequentie laag te houden. Maar door de keuze van de aarde trekken zij uiteindelijk aan het kortste eind. Nu zitten we nog in de dynamiek van dualiteit: als het licht zich meer laat zien, doet het onlicht er ook een schepje bovenop om de angst in stand te houden. Ergens de komende tijd kiezen voldoende mensen voor het licht en gaat er zoveel licht schijnen, dat het onlicht geen stand kan houden hier op aarde. Zij zal dan een andere plek in het universum zoeken om haar invloed te laten gelden.

Met dank aan Jan Veldman

Vormen van ervaren

Ons bewustzijn en onze overtuigingen zijn ook van invloed op onze gaven. Sommige gaven, zoals telepathie en helderziendheid, noemen we bovennatuurlijke gaven. Het blijkt dat we allemaal de aanleg voor deze gaven in ons hebben. Bij veel mensen zijn het DNA en bepaalde hersenverbindingen niet meer volledig actief, wat maakt dat de “bovennatuurlijke” gaven niet geactiveerd zijn. Dit voorbeeld laat zien dat we alles wat we willen worden al in ons hebben. Vandaar dat ik ons goddelijke wezens noem.

Lichaamsbeweging is een mooi voorbeeld van ervaren. Echter, veel vormen van bewegen zijn in onze samenleving vooral gericht op presteren (en voorzien van een bijbehorend instituut). Meetbare resultaten, dan valt er een winnaar en verliezer aan te wijzen. De beste zijn of naar de besten willen kijken zit diepgeworteld in onze hiërarchische samenleving.

Dat liefde het goed voor heeft met het leven wil niet zeggen, dat haar signalen alleen maar zacht en teder zijn. Een ongeluk kan ons leven tot stilstand brengen. Dit kan een liefdevol signaal zijn: een uitnodiging om met onze aandacht naar onszelf te gaan. Sommige situaties kunnen we niet ontlopen, bijvoorbeeld omdat we voorafgaand aan dit leven er zelf voor hebben gekozen dit te willen gaan ervaren.

Met dank aan Cynthia Verbruggen

Onze binnenwereld

Zoiets als een ingeving, komt die vanuit mijn intuïtie of is het een gedachte waar ik me bewust van wordt? Deze vraag geeft aan dat een signaal zich lastig in een mentaal hokje laat stoppen. In termen van ervaren doet de transformerende kracht van liefde haar werk. We kiezen voor liefde en daarmee stellen we ons open voor een volgende stap. En of we een signaal dan een ingeving, een gedachte of een herinnering noemen, dat hoort meer bij de taal van denken. Het gaat om de boodschap en die is voor onszelf bedoeld.

De afgelopen jaren ben ik mediteren op een andere manier gaan bekijken. Aan mediteren had ik eerst weinig aandacht besteed, omdat ik dat zag als manier om tot rust te komen. Rust was er genoeg in mijn leven, dus verdiepte ik me er niet verder in. In een cursus Jezelf Helen van de Higher Spirit Academy leerde ik met mijn aandacht vastgezette spanning in de stroom te brengen. Ik kreeg door, hoe ik mezelf kon verlichten. Dat smaakte naar meer! Met mijn ogen dicht en rustig ademend liet ik liefde haar transformerende werk doen. Zo ontdekte ik mijn invulling van mediteren: lekker zittend op de bank mezelf verlichten. Ik vind dan geen rust in de zin van uitrusten, maar ik vind innerlijke rust. Met een dergelijke rust lukt het mij beter naar mijn persoonlijke waarheid te luisteren. Bij Zelfzorg ga ik hier verder op in.

Spanning zit niet zomaar in ons lichaam. Elke keer als we een ervaring niet geheel doorleven, gaat het resterende stukje zich ergens in ons lichaam vastzetten. Zeker in onze jeugd zal dit bij velen vaak gebeurd zijn. Pas als we er (soms na decennia) met onze liefdevolle aandacht naartoe gaan, laat dit stukje zich alsnog ervaren. Het is cruciaal de spanning (of pijn) welkom te heten, want in welkom heten zit geen weerstand. Misschien zit de spanning/pijn zo diep, dat hij onderdeel blijft van ons leven. Om er dan mee te leven, in plaats van ertegen.

Met dank aan Nico van Gelder