Over mezelf

Zingeving boeit me al van jongsaf aan. Sinds begin jaren twintig begon ik de diepgang van ervaren te ontdekken. In mijn column Bewustzijn en energie beschrijf ik, hoe ik leerde mezelf op een energetische manier te helen. Daarop volgde een artikel in Trouw over Het denken en het kwaad. Het verbaasde mij hoe positief erover denken werd gesproken. Dit bracht mij tot het inzicht, dat Christina haar verhaal niet bedenkt, maar dat zij het zo ervaart. Weer een tijdje later kwam het gedrag van de mens op een andere manier bij me langs. Wat is het toch dat de mens er zo’n zootje van maakt en dat de ongerepte natuur er zo prachtig uitziet? Onze mate van bewustzijn speelt hierbij een grote rol. Het gedicht Onze grootste angst van Marianne Williamson sluit hierbij aan. Het vraagt een bewuste keuze ons licht wèl te laten schijnen. Hierover schrijf ik in mijn column Entropie en syntropie.

Zelf gemaakt.

Inmiddels begon het verhaal van Christina meer bij me te leven. Haar drie kernbegrippen (waarheid, liefde en vrijheid) hebben raakvlakken met die van Arnold Cornelis (waarnemen, handelen en sturen), zie de column Perspectief met drie kwaliteiten. Hierdoor realiseerde ik me het belang van openstaan voor de waarheid. In een samenleving die zo op denken is gericht, is het niet raar dat waarheid verwordt tot iets algemeens. Door een tarotcursus werd ik me bewust dat de taal van denken ook de (intuïtieve) tarot heeft beïnvloed. Het duidelijkst zie ik dat bij liefde. Zij wordt op een subtiele manier tot onze privésfeer beperkt, zie mijn column Tarot.

Met dank aan Marga Ronhaar

Al vele boeken zijn bij mij de revue gepasseerd. Ze brachten allemaal op hun manier een stukje verdieping in mijn leven; ze deden me meer openstaan voor de samenhang en diversiteit van het leven. Wel is het zo, dat de meeste auteurs schrijven in de taal van denken. Ze conformeren zich aan het taalgebruik van de gevestigde orde. Nu ben ik me daarvan bewust.

De tekst op de voorzijde van The Hitch Hiker’s Guide

Een bijzonder boek is voor mij The Hitch Hiker’s Guide to the Galaxy van Douglas Adams. Jaren terug vergeleek ik het met de bijbel: een boek vol ervaringen en suggesties hoe te handelen. Nu noem ik het een boek in de taal van ervaren. Er zit zoveel wijsheid én humor in dit boek. Douglas gebruikt het universum om vele aardse ervaringen op verrassende manieren uit te beelden. Zo relativerend om de mens in een ondergeschikte rol te zien. Grootse begrippen komen niet expliciet aan bod, maar ik meen ze wel te herkennen in bepaalde voorvallen. Ik zie zijn boek als hersengymnastiek om het onbekende beter te kunnen ontvangen. Echt een aanrader!

Pieter Smit

Veghel, 2023-2024